Frank van der Kooij, saxofonist en docent saxofoon en klarinet te Breda.
Voor meer informatie:
E-mail: frank.sax@planet.nl

Muziekschool Frank van der Kooij, Breda
Tel : 076 - 5140 640 of 06 - 2823 5733
saxofoonlessen
saxofoonleraar
saxofoonschool

De Frank van der Kooij Group
Line up : Ernst Glerum / bas, Kim Weemhof / drums, Niels Brouwer /gitaar, Robert Jarvis / trombone, Frank Antens / piano, Frank van der Kooij / tenorsax.
Boekingen : 076 - 5 140640 of 06 - 2823 57 33

Frank van der Kooij - Organisatie
NDIO ( New Dutch Improvisation Orchestra ), artistic director
Stichting WoodWind, artistic director
Travelling Light Festival Breda, organiser / initiator / programm manager
Stichting Beaux Jazz Breda, program director
MSFVDK ( Muziekschool Frank van der Kooij )

Saxofoonlessen Frank van der Kooij in Breda

Voor het Cursusjaar 2010 - 2011 zijn er nog 12 plaatsen beschikbaar .

Meld je nu aan voor een gratis proefles

Nieuw bij de Saxofoonschool Frank van der Kooij is dat nu alle blaasinstrumenten zich kunnen inschrijven voor een cursus jazz en improvisatieleer. In 20 keer een uur krijgt de student alle facetten van deze muziekstijl uitgelegd en moet hij / zij alle kennis in de praktijk kunnen brengen. Kosten zijn gelijk aan de regulieren saxofoonlessen.

De saxofoonschool en klarinetschool staat onder leiding van de internationaal werkende jazzsaxofonist Frank van der Kooij die zijn sporen in de muziek o.a verdiende met de Hugh Hopper Band in de jaren 80 en 90. Met deze groep gaf hij vele Europese concerten en maakten zij verschillende Cd’s. Tegenwoordig heeft Frank zijn eigen bands waarvan NDIO de meest toonaangevende is welke o.a. Cd’s heeft uitgebracht in de VS. De meest recente bezetting is die met Mark Hewins die een van de vaste gitaristen is van Bob Geldof en Lou Reed. Buiten dit reguliere speel en concertwerk is Frank vaak een gastspeler in vele sessies en andere eenmalige muziek projecten.
Met grote regelmaat componeert Frank muziek voor documentaires en films en schrijft stukken voor dans en toneel. In zijn beginjaren speelde hij veel op eindexamens van bevriende conservatorium studenten en stond al vroeg op de grote podia in Nederland. Frank kent als geen ander de praktijk van het saxofoon spelen en is daardoor zeer bekwaam om mensen op weg naar de podia te helpen.
Sinds 1994 is hij lid geworden van Het KNTV, Koninklijke Nederlandse Toonkunstenaar Vereniging te Amsterdam en is in 1996 voorzitter geworden van de stichting Beaux Jazz te Breda die veel concerten en festivals in Breda organiseert.
Het muziekonderwijs zit Frank van der Kooij in het bloed. Al reeds 18 jaar geeft hij les aan particulieren waarbij het plezier in het musiceren voorop staat.
De muzieklessen zijn op individuele basis zodat het lesprogramma optimaal op de leerling afgestemd kan worden. Het streven hierbij is om
de leerling binnen een paar jaar zover te krijgen dat hij / zij zelfstandig kan opereren / spelen binnen bands en orkesten wat betreft het sectie
werk ( 4 tot 5 blazers ) als wel in grotere orkesten en tijdens het soleren.
Via de stichting Beaux Jazz organiseert Frank van der Kooij workshops voor de gevorderde leerling.
De muzieklessen zijn te volgen door mensen van alle leeftijden en op alle niveaus. De lessen kunnen worden gegeven in de stijlen jazz, pop, blues en klassiek. Extra aandacht wordt er besteed aan het leren improviseren en het spelen op gehoor.
Voor alle stijlen geldt dat de leerling geleerd wordt te kunnen spelen van bladmuziek hetgeen voor blazer van essentieel belang is om snel en duidelijk te kunnen communiceren met de collega blazers in de band of het orkest.
Vraag nu de nieuwe folder aan van 2010 !!!!

Prijslijst Muziekschool Frank van der Kooij
2009 2010
Jonger dan 21 jaar: 20 euro per les
Ouder dan 21 jaar: 21 euro per les
Per lesjaar zijn er 40 lessen verdeeld over 40 weken.
ILosse lessen kosten € 25 en kunnen per les ingekocht worden.
De lesduur is 30 minuten.

Algemene bepalingen Muziekschool Frank van der Kooij

1) De leerling schrijft zich in voor 40 saxofoonlessen van 30 minuten gedurende 1 cursusjaar. Tijdens het lopende jaar kan er ook door nieuwe leerlingen op elk willekeurig moment gestart worden.
2) De leerling verbindt zich steeds voor een heel cursusjaar aan de muziekschool Frank van der Kooij.
3) Het cursusjaar loopt van september tot en met juli.
4) Leerlingen betalen hun lesgeld in principe in 1 keer. Voor leerlingen die dit lastig vinden kan het cursusgeld ook in 2 termijnen worden betaald.
Deze termijnen zijn : 1 Sept t/m dec. 2 jan t/m juli
5) De betalingen vinden plaats op de eerste dag van het cursusjaar of op de eerste dag van een termijn.
Lesgeld: zie kosten.
6) Er kunnen max. 3 lessen per week worden opgenomen.
7) Afgemelde lessen moeten binnen 10 dagen worden ingehaald.
8) Tussentijds stoppen met de cursus kan alleen op medische gronden of bij verhuizen buiten de regio Breda.
9) Lessen kosteloos afmelden kan tot 24 uur voor aanvang van de les tot max. 2 x per cursusjaar.
Daarna is het afzeggen voor eigen rekening.
10) Bij ziekte van de docent kunnen de lessen door de muziekschool tot 2x per cursusjaar worden afgemeld zonder dat deze lessen door de muziekschool worden ingehaald. Zijn het er meer dan twee dan worden de gemiste lessen wel ingehaald of bij langere ziekte voor vervanging gezorgd.
In totaal zijn er 40 lesweken.

Biografie Frank van der Kooij

Frank van der Kooij startte ooit als 5 jarige jongen met de blokfluit omdat er aan de piano thuis geen plaats meer was; vader broer en zus waren daar al druk bezig elkaar te beconcurreren op de witte en zwarte toetsen. De fluit beviel goed totdat de saxofoon in beeld kwam op 14 jarige leeftijd. Al snel raakte Frank in de ban van het instrument en toog aan de slag zodat hij al op 17 jarige leeftijd stond te spelen in het concertgebouw van zijn geboortestad Rotterdam met de voor die tijd zeer progressieve Nederlands Surinaamse Afro Jazz formatie “ Toemoekhoemak” ( Tumucumaque ). Een groep die geïnspireerd was door de fusion van Miles Davis terwijl de conservatoria nog bezig waren de jazz uit te vinden. Het was een tijd waarin de Nederlandse Jazz nog gevangen zat in de klassieke muziek instituten. Niet geïnteresseerd in deze academische wereld nam hij privé les bij de Rotterdamse saxofonist Arie Kuit die hem op de rails heeft gezet wat betreft de speeltechniek. Altijd nieuwsgierig naar andere muziek kwam hij terecht in allerlei Pop en Bluesformaties zoals “ Spot the Loony en The Anton Geesink Band “ Maar de Jazz met zijn creatieve omgeving bleef ook altijd trekken. S’avonds jammen in de Rotterdamse jazzbunker van Willem Wodka en overdag de muziek instuderen van de Boy Bradman Bigband uit Breda. Een lange periode van studie brak aan maar al gauw viel Frank op in de Brabantse muziek scene en ontmoete hij via hen in 1985 Hugh Hopper die zijn verdere muzikale carrière zeer zou bepalen.
Van grote invloed is Hugh geweest op de ontwikkeling van het vrije denken en de mogelijkheden die de muziek biedt wanneer je daar niet op een dogmatiese manier mee omgaat. Na vele concerten en tournees in Nederland, Duitsland, Frankrijk en Engeland te hebben gedaan maakte zij in 1995 de CD “ Carousel “ . Samen met Hugh speelden hij ook in eenmalige projecten met o.a Pip Pyle, Mark Hewins, Shamal Maitra, Richard Sinclair, Harry Becket, Didier Malherbe, Francois Merville, Tony Ijseling en vele anderen. Ondertussen schreef Frank muziek voor toneel en film en maakte samen met Dionys Breukers het project “ Une Nuite Transfiguree “ ter gelegenheid van het 100 jarige bestaan van de film. Vanaf 1998 werkte Frank samen met de Rotterdamse musicus Michel Banabila aan verschillende CD’s waarvan de CD “VoizNoiz III” de Nederlandse Edison prijs 2004 won. In 2001 richtte Frank zijn improvisatieband NDIO op. De totale mix aan stijlen en musici die in dit project meedoen is tekenend voor Frank en is in wezen niet anders dan een voortborduren op de eerste groepen die hij had in Rotterdam begin jaren 70 en natuurlijk de Hugh Hopper Band. Hugh Hopper was ook van de partij in het NDIO project en al gauw bleek de groep succes te hebben met de concerten. Met NDIO laat Frank van der Kooij zien dat zijn interesse uitgaat naar een veelzijdig muziekaal vertellen en niet zozeer naar de tradities in de jazz. De CD “ Airback “ die in 2005 uitkwam bij het Amerikaanse Cuneiform is hier een sprekend voorbeeld van ( zie ook bij recensies ).
Tekenend voor Frank zijn muziek carrière is dat hij met zijn projecten en bands altijd de randen van de muziek verkend. Altijd was hij te vinden met en in vreemde combinaties van musici waarin jazz met klassiek, rock, pop en folk met elkaar gemixt werden. Na een recentelijk bezoek aan Parijs waar hij in de Triton een eerbetoon heeft gegeven aan de in 2006 overleden Engelse saxofonist Elton Dean is er een samenwerking gesmeed tussen Frank en de Begische gitarist Michel Delville. Hieruit ontstaat al vrij snel de groep " The Moving Tones ". Een groep die vooral Pop en Jazz mixte en concerten deed met Benoit Moerlen ( Marimba ) van de legendarische Engels / Franse groep Gong. later nog in 2009 maakte Frank zijn eerste Aziatische tour met spelers van het Delta Saxofoon Quartet uit Engeland die hij ontmoet had in Londen tijdens een benefiet concert voor Hugh Hopper die datzelfde jaar in juni nog kwam te overlijden. Zijn dood maakte een diepe indruk op Frank, die besefte dat er een eind aan een tijdperk was gekomen waarin hij intensief met deze pionier op de bas samenwerkte ( 25 jaar ). Vrij snel richtte hij na terugkomst uit Azië samen met de Delta spelers het saxofoon trio '' Airkraft '' op waarvoor hij zelf alle muziek schreef. Hij wende zich hiervoor tot de klassieke en scandinavische muziek om een geheel nieuw open sfeer te creëren waarbinnen veel geimproviseerd kan worden. De concerten met dit trio blijken een succes en al gauw onstaat het idee om ernaast ook met een groter consortium musici te gaan werken. Het nieuwe NDIO Orchestra wordt geboren en de gelegenheid om een groot concert te schrijven doet zich voor met het 600 jarig bestaan van de Grote Kerk van Breda. Het kunstproject '' Schaduwen Kruisen '' i.s.m. dichteres Yvonne Né ontstaat uit hun handen en werd uitgevoerd in juni 2010.

Schaduwen Kruisen
door Rebecca Nelemans
Uitgeverij Van Kemenade Breda

De muzikale compositie van Frank van der Kooij voor het project Schaduwen kruisen bestaat, zoals het drieluik van Jan van Scorel dat aanleiding was tot deze productie, uit drie delen; Zoeken, Strijd en Verzoening. In de jaren zeventig begonnen op de jazzpodia van Rotterdam, heeft Frank van der Kooij nooit een uitstap in andere richtingen geschuwd. Sterker nog, hij lijkt die steeds op te zoeken. De term jazzmuzikant volstaat al lang niet meer om deze musicus te omschrijven. Hij put inspiratie uit allerhande wereldmuziek en de laatste tijd flirt hij ook met klassieke thema’s. Voor het eerst schreef hij nu een klassieke compositie. “Maar de Renaissance was niet alleen klassiek, er gebeurde veel revolutionairs en Van Scorel bracht iets nieuws. Dus wilde ik ook iets vernieuwends toevoegen”, vertelt de componist enthousiast. Die vernieuwing vond hij in de improvisatie: “Dat gebeurt nooit in klassieke muziek.” Voor deze uitvoering zocht hij eerst naar muzikanten die deze bijzondere combinatie van een klassieke compositie en vrije improvisatie aankonden. Toen hij de bezetting (dwarsfluit, klarinet, sopraan-, alt-, tenor- en baritonsax, trombone, zang, cello, contrabas en piano) rond had, schreef hij daarop dit stuk.
<i>Zoeken</i>, het eerste deel van het drieluik begint met vertwijfelde akkoorden op piano. Die vragende toon wordt dramatisch versterkt als de andere instrumenten invallen en ze gezamenlijk een dissonant koor vormen, van roependen in de woestijn. Pathetisch haast.<br>Na die intro herwint de piano zich, de vertwijfeling maakt plaats voor een meer concrete vraag. Samen met contrabas en cello wordt voorzichtig een melodielijn uitgezet. De wanhoop van de intro heeft plaats gemaakt voor hoop en verlangen. Maar is het niet de essentie van verlangen dat die niet ingelost wordt? De vragende toon blijft, maar nu onderzoekend. Fluit en klarinet nemen ons mee op weg, in een zoektocht naar het wezen der dingen. Aan de verre horizon gloort hoop.
Zoals vaak in het werk van Frank van der Kooy ontstaat er al snel een landschap van geluid, door de ritmiek van zich steeds herhalende motieven bouwt hij een majestueuze kathedraal. De gezamenlijke blazers, met de fluit voor de hoge tonen, roepen het kerkorgel uit de klassieke muziek in herinnering. Maar minder bombastisch.
Als de beroemde pijper van Hamelen voert hij ons over bergen, door diepe dalen, door duistere wouden op zoek naar hemelse steden.<br>Op zoek naar het licht.
In het middendeel <i>Strijd</i>, is gekozen voor een meer dwingend klassiek thema. De elfachtste maat waarvoor Frank van der Kooy hier gekozen heeft, geeft de compositie een voorstuwende, niet te stoppen kracht. Als een zich steeds repeterende mantra. “Sommigen menen dat die melodielijn nergens naartoe gaat, zich niet ontwikkelt.” Maar de componist ervaart dergelijke kritiek juist als een groot compliment: “Dat is precies wat ik bedoeld heb. De muziek moet hier niet het verhaal vertellen, dat doet het lied al.” <br>De marimba zet in met het wat dreigende, voortrollende ritme. Als een dappere trommelaar voert hij de strijders aan. Signalen van de blazers voeren de spanning op, als fiere soldaten die zich gereed maken voor de confrontatie, je ziet de troepen door de stad trekken. Er klinkt heroïek. De strijd wordt in dit stuk echter niet zozeer als een verhaal verklankt, hij krijgt vooral letterlijk vorm in het spanningsveld tussen het klassieke thema en de improviserende muzikanten. Eerst breekt de zang zich los uit het stramien, later bevrijden ook tenor- en sopraansax, piano en marimba zich één voor één uit het renaissancistische keurslijf. In een galmende kerk kan dat niet op de gebruikelijke wijze door jazzy versnellingen, maar zoeken de solisten het eerder in timing en rekken de harmonie op met onverwachte toonkeuzes.<br>Door de staccato speelwijze herken je in de piano soms het geluid van een klavecimbel. Een enkel moment klinkt in het samenspel van piano, fluit, klarinet en sopraansax een renaissance kamerorkestje. Uiteindelijk keert alles terug in het gareel: “Ook dat was een functie van heroïek en religie, ze hielden de boel bij elkaar.”Het gezongen lied herhaalt zich, maar deze keer binnen het thema.
Opgeruimd, maar licht twijfelend, haast verdrietig zet de piano het slotstuk Verzoening in met een zesachtste maat. Er klinkt melancholie, versterkt door een fluit die verlangen verklankt en troost biedt. Alsof de rook optrekt en we de schade opnemen. Altsax, cello en contrabas verhalen wat gebeurt is, resumeren de strijd. Wat over is krabbelt op, voorzichtig klinkt er optimisme. De compositie wordt steeds meer gevuld. Het ritme versnelt, in de galmende kerk vloeien de staccato zestiende noten samen tot een troostende warme deken. Maar juist die korte noten maken het geheel minder zwaar, minder dramatisch. Er is lucht. Sopraansax en fluit klinken samen alsof er opgewekt, haast jubelend, een register van het orgel wordt opengetrokken. In een steeds harmonieuzer vierstemmig akkoord klinkt goede moed voor de toekomst.
<i>‘En zie, je houdt nooit op met beginnen.’ </i>

webdesign: lisette spee en bas de leijer

Klik hier om de Flashplayer te installeren.